… zijn we xe1lweer een jaar verder! En een zwangerschap verder. En een bevalling verder. En een kleine man rijker! Begin februari is onze Mattias geboren. En is ons gezin nog meer compleet geworden!

En zo ziet dat er dan uit:

Een weekje geleden was het ook zulk heerlijk weer. Na een korte fietstocht gingen we even lekker uitblazen bij het randmeer. Anna genoot van haar vliegles. Maar even slapen doet ze toch liever niet op het gras!

So hxe9, da’s lang geleden!

Onderhand is Joxebl alweer ruim drie en Anna gaat hard richting de anderhalf.
Tijd voor een fotobommetje…

Eerst maar een paar van een heerlijk weekje bij opa en oma:

Binnenkort meer!

… is natuurlijk als Joxebl de trap op rent, en Anna erachteraan:

Ook erg leuk is tussen de broodkruimels opeens een ieniemienie lieveheersbeestje ontdekken:

Ook hadden we deze week hoog bezoek van kleine Sam (met Mamalein natuurlijk!). En die mocht natuurlijk wel even in Joxebl zijn grote bed slapen (en later trouwens ook nog in het iets kleinere bedje van Anna):

En Anna mocht ‘mijn’ trui aan, ooit paste ik hier ook in

Even een paar fotootjes om de trouwe kijkers weer tevreden te stellen….

Allereerst een mooie foto vanuit het Donkerbroekse:

  Kevin en Anna kunnen het al prima met elkaar vinden…. (foto gemaakt door een van de Delfsma’s)

(Overigens heeft onze eigen kiek-apparaat het al enige tijd begeven, de volgende foto’s zijn grotendeels gemaakt door ons schoonzus Marieke, waarvoor grote dank!)

Joxebl staat de auto na te kijken:

Joxebl ziet de auto weer terug komen:

Anna leest een boek:

en zit bovenop Sam (althans, een aantal weken later werd uit deze mooie buik neefje Sam geboren, een PRACHT kereltje!)

tja… gewoon lekker eten (ofzo)

En nu gaan we weer heeeeel veel foto’s zelf maken. Hopen we. Tot de volgende blog.

En dan is Joxebl alweer twee….

Een kleine (foto)impressie:

Om de stilte van deze kant even goed te maken, hierbij een fotobombardement. Je kunt de foto’s op een groter formaat bekijken, door er even op te klikken.
Veel plezier.

Als je moeder niet opschiet met het ontbijt, begin je alvast zelf:

En eh… dan gaan we niet zuinig doen…..:

Bij een Donkerbroeks bezoekje heeft Anna in ieder geval lekker geslapen:

En Joxebl had wat minder lol… maar wel mooi geknipte haartjes:

Weer thuis gekomen is het hoog tijd voor een potjes-training.
Maar laten we dan wel het nuttige met het aangename verenigen:

Mama, mama, kijk eens wat ik in de wasmand vind…. :

Hi ha… de zon schijnt, tijd voor mijn super-bril:

Heel soms… als mama de was ophangt…
kijkt Joxebl via uitzending-gemist.nl even naar de Beestenboerderij.
Da’s echt genieten:

En als laatste nog even onze mooi meid:

Ok, ok, nog een toegift dan.
En daar maken we dan direct maar een raadseltjes van.
Oftewel: WIE spookt hier WAT uit???

Om de stilte van deze kant even goed te maken, hierbij een fotobombardement. Je kunt de foto’s op een groter formaat bekijken, door er even op te klikken.
Veel plezier.

Als je moeder niet opschiet met het ontbijt, begin je alvast zelf:

En eh… dan gaan we niet zuinig doen…..:

Bij een Donkerbroeks bezoekje heeft Anna in ieder geval lekker geslapen:

En Joxebl had wat minder lol… maar wel mooi geknipte haartjes:

Weer thuis gekomen is het hoog tijd voor een potjes-training.
Maar laten we dan wel het nuttige met het aangename verenigen:

Mama, mama, kijk eens wat ik in de wasmand vind…. :

Hi ha… de zon schijnt, tijd voor mijn super-bril:

Heel soms… als mama de was ophangt…
kijkt Joxebl via uitzending-gemist.nl even naar de Beestenboerderij.
Da’s echt genieten:

En als laatste nog even onze mooi meid:

Ok, ok, nog een toegift dan.
En daar maken we dan direct maar een raadseltjes van.
Oftewel: WIE spookt hier WAT uit???

En dan is het alweer twee weken geleden dat ik (=Joke) met onze Anna uit het ziekenhuis thuis kwam…. Een lang verblijf was het daar niet geweest: vrijdagavond, na de geboorte van Anna (gewoon lekker thuis), mocht ik alsnog naar het ziekenhuis omdat de placenta het er even bij liet zitten. Dat was in het ziekenhuis gelukkig snel verholpen, maar omdat het al erg laat was geworden onderhand, bleven Anna en ik daar nog een nachtje logeren. Op de foto links (even erop klikken voor een grotere versie) zijn we weer klaar om naar huis te gaan.

En wat genieten we van haar! De eerste dagen was het even lastig om te zien wie nou wie was, het was net een kopietje van Joxebl. Een voordeel was natuurlijk wel dat Joxebl onderhand al zo’n 21 maanden aan het groeien is geweest, dat maakte het onderscheid wat duidelijker. Maar zeg nou zelf: ze hebben toch wel wat van elkaar, nietwaar: 

Overigens is Joxebl helemaal gek op z’n zusje. Als het even kan wil hij haar lekker vasthouden. Zodra hij haar in het wiegje ziet liggen springt ‘ie er al bijna bovenop… En dat ze uit ‘zijn’ bossies drinkt is ook geen enkel probleem. (Zolang hij maar eerst krijgt )

En zo zijn we, zoals al gezegd, alweer twee weken verder. Twee weken van bijkomen, uitzieken (met alle anderen die wij aan het buikgriepvirus hebben geholpen, oftewel: Joxebl, Joke, Wietze, vader, moeder, Frank, de kraamverzorgster… en een ieder waarvan wij het nog niet gehoord hebben…. excuses nog…) , twee weken van aan elkaar wennen, van lekker samen zijn, van bezoek ontvangen (met hele leuke cadeautjes), van eten, slapen en luiers volpoepen (de twee jongsten dan), kortom: van samen zijn.

Volgende week gaat Wietze weer aan het werk, en zullen Joke, Joxebl en Anna hun draai thuis moeten gaan vinden. Maar dat zal geen probleem worden: een  lekker slaperig meisje in combinatie met een heerlijke draagdoek en we hebben onze handen vrij om lekker bezig te gaan (zegt ze nu heel optimistisch… )

Tot de volgende update !